Ślaski Klub Sportowy Niesłychących

Śląski Klub Sportowy Głuchych, został
założony 29.1928 r. w Królewskiej Hucie (dzisiejszy Chorzów). Inicjatorem powstania Klubu i pierwszym Prezesem, był głuchoniemy rzemieślnik MAKSYMILIAN KONIECZNY. Klub od początku borykał się z trudnościami organizacyjnymi i finansowymi. W latach 1932-1935 z tego powodu zawiesił swoją działalność. Przed wybuchem II wojny światowej, dla klubu nastały lepsze czasy, dzięki młodzieży wyszkolonej w Polskich szkołach dla głuchoniemych. Wyrazem tego był udział
w Światowych Igrzyskach Głuchych w r.1939
w Sztokholmie, pierwszego śląskiego głuchego, lekkoatlety Alojzego Krzysteczki. Startował on
w biegach 5.000 m. i 10.000 m. zajmując punktowane dla Polski miejsca.

W latach 1940 - 1945 działalność klubu była włączona w ramy Niemieckiego Związku Sportowego Głuchych. W jego ramach śląscy sportowcy głusi czynnie uczestniczyli w zawodach sportowych.
W r.1946 po zakończeniu działań wojennych, klub reaktywowano z inicjatywy przedwojennych działaczy
i repartiatów z za Buga, a od r.1947 klub uczestniczył w Mistrzostwach Polski Głuchych w lekkoatletyce, piłce nożnej i szachach. Od r.1950 Klub działał
w ramach Polskiego Związku Głuchych. W tym okresie szczególnie dobre wyniki uzyskiwali piłkarze, lekkoatleci, szachiści i teniści stołowi, ale również koszykarze i narciarze. Wielu z nich zdobywało indywidualne i drużynowe mistrzostwo Polski Głuchych w swoich dyscyplinach.

W Światowych Igrzyskach Sportowych Głuchych, uczestniczyło ogółem 26 członków Klubu w różnych dyscyplinach. Z pośród nich wymienić trzeba zdobywców medali: Brzezina K. - brązowy medal
w 1997 r. w tenisie stołowym, Golla Lothar - srebrne medale w sztafetach 4 x 100 m. i szwedzkiej w r.1957 w Medalionie, oraz brązowy medal w sztafecie 4 x 100 m. w r.1961 w Helsinkach, Kopiec Irenusz - brązowy medal drużynowo w r.1997 w tenisie stołowym
w Kopenhadze, Kozieł Julian - brązowy i srebrny medal w koszykówce w r.1961 w Helsinkach i 1969 r. w Belgradzie, Krywalski Stefan - brązowe medale
w młocie w r.1973 w Malmoe i 1977 r. w Bukareszcie. Nagy Paweł - brązowe medale w biegu 800 m i sztafecie 4 x 400 m. w r. 1957 w Mediolan, Nieszporek-Maiwald Stanisława - złote medale
w oszczepie w r.1957 w Mediolan i 1961 w Helsinkach, oraz srebrny w r.1965 w Waszyngtonie. Pióro Artur - dwa medale w pływaniu w r.2009 w Tajpej. Sobieraj-Brzózka Wanda - brązowy medal na 200 m. w r.1957 w Mediolan, brązowy w sztafecie
4 x 100 m. w r.1957 w Helsinkach oraz złoty medal
w biegu 800 m. w r.1965 w Waszyngtonie. Oraz Wojtyłko Janusz - dwa srebrne medale i jeden brązowy w koszykówce w latach 1961-1969 i 1973 r.
- Całość to poważny wkład w Polski sport
niesłyszących.

Obecnie w klubie działają sekcje piłki nożnej, szachowa i pływacka. Do niedawna istniała i sekcja tenisa stołowego i siatkówki męskiej, którą przeniesiono do Klubu w Raciborzu. Zawodnicy wszystkich sekcji klubu, to wielokrotni mistrzowie Polski Niesłyszących, szczególnie w szachach i piłce nożnej - od wielu lat dominują oni na arenie ogólnopolskiej.

W r.2000 Klub na zlecenie PZSG był organizatorem Mistrzostw Świata Niesłyszących
w Szachach, w Zakopanem (22.07.- 05.08.2000 r.), które były b. dobrze zorganizowane i przeprowadzone. Prezesem Klubu od 06.09.1981 r. jest Aleksander Kubin, obchodzący w r.2011 Jubileusz 30-lecie prezesowania klubowi. Pod jego zarządzaniem klub wzmocnił się organizacyjnie, uzyskał własną siedzibę
i zabezpieczył finansowo. Klub Rybnik ma szczęście do działaczy. Jednym z najbardziej znanych jest Ludwik Kamiński - chodząca historia śląskiego sportu niesłyszących, nadal czynny sportowo, mimo ukończonych 86 lat. Wspomnieć trzeba również o już nie żyjących Pawle Kuczerze (Katowice), i Herbercie Klenczu (Zabrze), oraz Alojzym Krzysteczko
z Chorzowa, żyjącym w Niemczech, którzy znacznie przyczynili sie do wielu sukcesów sportowych Klubu. Od roku 2005 Klub jest członkiem PFSN, z siedzibą
w Lublinie, i działa w jego ramach organizacyjnych.

	Historia


Śląski Klub Sportowy Głuchych, został założony 29.1928 r. w Królewskiej Hucie (dzisiejszy Chorzów). Inicjatorem powstania Klubu i pierwszym Prezesem, był głuchoniemy rzemieślnik MAKSYMILIAN KONIECZNY. Klub od początku borykał się z trudnościami organizacyjnymi i finansowymi. W latach 1932-1935 z tego powodu zawiesił swoją działalność. Przed wybuchem II wojny światowej, dla klubu nastały lepsze czasy, dzięki młodzieży wyszkolonej w Polskich szkołach dla głuchoniemych. Wyrazem tego był udział w Światowych Igrzyskach Głuchych w r.1939 w Sztokholmie, pierwszego śląskiego głuchego, lekkoatlety Alojzego Krzysteczki. Startował on w biegach 5.000 m. i 10.000 m. zajmując punktowane dla Polski miejsca. W latach 1940 - 1945 działalność klubu była włączona w ramy Niemieckiego Związku Sportowego Głuchych. W jego ramach śląscy sportowcy głusi czynnie uczestniczyli w zawodach sportowych. W r.1946 po zakończeniu działań wojennych, klub reaktywowano z inicjatywy przedwojennych działaczy i repartiatów z za Buga, a od r.1947 klub uczestniczył w Mistrzostwach Polski Głuchych w lekkoatletyce, piłce nożnej i szachach. Od r.1950 Klub działał w ramach Polskiego Związku Głuchych. W tym okresie szczególnie dobre wyniki uzyskiwali piłkarze, lekkoatleci, szachiści i teniści stołowi, ale również koszykarze i narciarze. Wielu z nich zdobywało indywidualne i drużynowe mistrzostwo Polski Głuchych w swoich dyscyplinach. W Światowych Igrzyskach Sportowych Głuchych, uczestniczyło ogółem 26 członków Klubu w różnych dyscyplinach. Z pośród nich wymienić trzeba zdobywców medali: Brzezina K. - brązowy medal w 1997 r. w tenisie stołowym, Golla Lothar - srebrne medale w sztafetach 4 x 100 m. i szwedzkiej w r.1957 w Medalionie, oraz brązowy medal w sztafecie 4 x 100 m. w r.1961 w Helsinkach, Kopiec Irenusz - brązowy medal drużynowo w r.1997 w tenisie stołowym w Kopenhadze, Kozieł Julian - brązowy i srebrny medal w koszykówce w r.1961 w Helsinkach i 1969 r. w Belgradzie, Krywalski Stefan - brązowe medale w młocie w r.1973 w Malmoe i 1977 r. w Bukareszcie. Nagy Paweł - brązowe medale w biegu 800 m i sztafecie 4 x 400 m. w r. 1957 w Mediolan, Nieszporek-Maiwald Stanisława - złote medale w oszczepie w r.1957 w Mediolan i 1961 w Helsinkach, oraz srebrny w r.1965 w Waszyngtonie. Pióro Artur - dwa medale w pływaniu w r.2009 w Tajpej. Sobieraj-Brzózka Wanda - brązowy medal na 200 m. w r.1957 w Mediolan, brązowy w sztafecie 4 x 100 m. w r.1957 w Helsinkach oraz złoty medal w biegu 800 m. w r.1965 w Waszyngtonie. Oraz Wojtyłko Janusz - dwa srebrne medale i jeden brązowy w koszykówce w latach 1961-1969 i 1973 r. - Całość to poważny wkład w Polski sport niesłyszących. Obecnie w klubie działają sekcje piłki nożnej, szachowa i pływacka. Do niedawna istniała i sekcja tenisa stołowego i siatkówki męskiej, którą przeniesiono do Klubu w Raciborzu. Zawodnicy wszystkich sekcji klubu, to wielokrotni mistrzowie Polski Niesłyszących, szczególnie w szachach i piłce nożnej - od wielu lat dominują oni na arenie ogólnopolskiej. W r.2000 Klub na zlecenie PZSG był organizatorem Mistrzostw Świata Niesłyszących w Szachach, w Zakopanem (22.07.- 05.08.2000 r.), które były b. dobrze zorganizowane i przeprowadzone. Prezesem Klubu od 06.09.1981 r. jest Aleksander Kubin, obchodzący w r.2011 Jubileusz 30-lecie prezesowania klubowi. Pod jego zarządzaniem klub wzmocnił się organizacyjnie, uzyskał własną siedzibę i zabezpieczył finansowo. Klub Rybnik ma szczęście do działaczy. Jednym z najbardziej znanych jest Ludwik Kamiński - chodząca historia śląskiego sportu niesłyszących, nadal czynny sportowo, mimo ukończonych 86 lat. Wspomnieć trzeba również o już nie żyjących Pawle Kuczerze (Katowice), i Herbercie Klenczu (Zabrze), oraz Alojzym Krzysteczko z Chorzowa, żyjącym w Niemczech, którzy znacznie przyczynili sie do wielu sukcesów sportowych Klubu. Od roku 2005 Klub jest członkiem PFSN, z siedzibą w Lublinie, i działa w jego ramach organizacyjnych.